قرآن

#بقره_آیه113

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه  113 :

وَقَالَتِ الْیَهُودُ لَیْسَتِ النَّصَارَى عَلَى شَیْءٍ وَقَالَتِ النَّصَارَى لَیْسَتِ الْیَهُودُ عَلَى شَیْءٍ وَهُمْ یَتْلُونَ الْکِتَابَ کَذَلِکَ قَالَ الَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللَّهُ یَحْکُمُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِیمَا کَانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ

فارسی

ویهودیان گفتند: نصرانی ها بر آیین و روش درستی نیستند و نصرانی ها گفتند: یهودیان بر آیین و روش درستی نیستند، در حالی که همه آنان کتاب [آسمانی] را می خوانند [که هر دو آیین در زمان مخصوص به خود درست و بر حق بوده] کسانی که نادانند [هم چون مشرکان] سخنی مانند سخن آنان [درباره آیین مسلمانان] گفتند؛ پس خدا روز قیامت در میان آنان درباره آنچه با هم اختلاف می کردند، داوری می کند.

ترکی

یهودی لار ددی لر : مسیحی لر بیر شئ دَئیل لر و مسیحی لر ده ددیلر یهودی لر بیر شی دَئیل لر و ( بوحالی نان کی ) اوزلری کتاب ( إلاهی ) اُخئیل لار ائلئه بوجؤر دا او کس لر کی بیرشئ بیلمیلّر ( مؤشرئک لر) اولارین دانشیق لاری تکئین دِئیل لر. پس آلله دآ قیامت گؤنی اُلارین آراسئیندا حؤکم وئرئجک ( قضاوت ائلیه جک) اولارین کی ائیچینده ائختلاف ائلیردی لر.

   

 قرآن

#بقره_آیه114

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه 114 :

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ وَسَعَى فِی خَرَابِهَا أُولَئِکَ مَا کَانَ لَهُمْ أَنْ یَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِینَ لَهُمْ فِی الدُّنْیَا خِزْیٌ وَلَهُمْ فِی الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِیمٌ

فارسی

چه کسی ستمکارتر از کسانی است که از بردن نام خدا در مساجد او جلوگیری می‏کنند و سعی در ویرانی آنها دارند، شایسته نیست آنان جز با ترس و وحشت وارد این کانونهای عبادت شوند، بهره آنها در دنیا رسوائی و در سرای دیگر عذاب عظیم است.

ترکی

و کیم ظولمئلی دی او کَسدن کی آللاهین مسجدلرین ده قؤیمیآ اوردا آللاهین آدی دئیله و اورانین خراب ائله مئینه تلاش ائلیه ،  اولار نباید کی مسجدلره گیره له مئگر( اورئح لری) قورخینان اؤلا ، اؤلارئچون دونیادا خاری (ذلّت و روسوائی) واردی و آخرت ده چوخ بئوئیک ( عظیملی ) عذاب واردی.

   

 قرآن

#بقره_آیه115

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه 115 :

وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَیْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِیمٌ

فارسی

مشرق و مغرب هر دو ملک خداست، پس به هر طرف روی کنید به سوی خدا روی آورده‌اید، که خدا (به همه جا) محیط و (به هر چیز) داناست.

ترکی

و غرب و شرق ( عالم ) آللاهیندی پس هر جهته اوز چئورئه سوز پس بیلون کی آللاهین اوزینه  چونئیب سوز دوزدندی آلله چُخ وسعت ورئن و عالیم دی.

   

 قرآن

#بقره_آیه116

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه  116 :

وَقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا سُبْحَانَهُ بَلْ لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ کُلٌّ لَهُ قَانِتُونَ

فارسی

و (یهود و نصاری و مشرکان) گفتند خداوند فرزندی برای خود انتخاب کرده است منزه است او بلکه آنچه در آسمانها و زمین است از آن او است و همه در برابر او خاضعند.

ترکی

و ددیلر : آلله اولاد ( اوشاق) أوزینه توتوب دی آلله پاک ( و پاکیزه) دی ، بلکه هر نئه یئرده و گؤئیلرده واردی اونون دی و هامی دا اونا ( الله ها) خاضع دیلر ( فرمانبر دیلر)

   

 قرآن

#بقره_آیه117

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه117 :

بَدِیعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا یَقُولُ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ

فارسی

[بی سابقه ماده، مدت و نقشه] پدیدآورنده آسمان ها و زمین است. وهنگامی که فرمان به وجود آمدن چیزی را صادر کند فقط به آن می گوید: «باش». پس بی درنگ می باشد.

ترکی

( الله) یئر و گؤئیلری باشدئیب ( عمله گئتیریب ، خلق ائلئیب) و هر وخ بیر ائیشه أمر ائلیه ( أراده ائلیه ) پس فقط اونا دیئر: « أول » پس اودا تئز وجوده گئلیر. ( خلق أولور)

   

 قرآن

#بقره_آیه118

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه 118 :

وَقَالَ الَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ لَوْلَا یُکَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِینَا آیَةٌ کَذَلِکَ قَالَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَیَّنَّا الْآیَاتِ لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ

فارسی

و کسانی که نادان و ناآگاهند، گفتند: چرا خدا با ما سخن نمی گوید یا نشانه و معجزه ای برای ما نمی آید؟ گذشتگان آنان نیز مانند گفته ایشان را گفتند؛ دل هایشان [در تعصّب، لجاجت، عناد و نادانی] شبیه هم است. تحقیقاً ما [به اندازه لازم] نشانه ها را برای اهل باور بیان کرده ایم.

ترکی

و اؤ کس لر کی بیلمیلّر ( ناداندی لار) دِدیلر: نئیه آلله بیزی نَن ( مؤستقیم و مؤقابل) دانیش میر؟ یا دا کی نیئه بیزه بیر نیشانه ( آیه ) گئتیرمیر؟ إلئه بؤجوری اولاردان قاباقکی لار دا دئیردیلر ، سُئزلری بیردی و اورئح لریی ( عناددا ، نادانلیق دا ، تعصّوب و لجاجت) ده بیر بیرینا اؤخشئیر. بیز یقینّن آیاتی میزی  (نشانه لری میزی) واضح ( و آشکارآ) بیان ائله میشیق ( گؤرسد میشیق) او کسلره ( او قومه کی الله ها ) یقین وار لاری دی.

   

 قرآن

#بقره_آیه119

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه 119 :

إِنَّا أَرْسَلْنَاکَ بِالْحَقِّ بَشِیرًا وَنَذِیرًا وَلَا تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِیمِ

فارسی

(ای پیغمبر) ما تو را به حق فرستادیم که مردم را (به نعمت بهشت) مژده دهی و (از عذاب جهنم) بترسانی، و تو مسئول کافران که به راه جهنم رفتند نیستی.

ترکی

( ای پیامبر) بیز قطعن سنئی حق أوزینّن یولّامیشیق کی ( بهشت نعمتلرئینه ) بشارت (مؤژده) ورئه سَن و ( جهنّم عذابی نن) قورخیدا سان و سَنن جهنّمه گئدن لردن سُرئیش میئه جئکلر.

   

 قرآن

#بقره_آیه120

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه 120 :

وَلَنْ تَرْضَى عَنْکَ الْیَهُودُ وَلَا النَّصَارَى حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ بَعْدَ الَّذِی جَاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَکَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِیٍّ وَلَا نَصِیرٍ

فارسی

هرگز یهود و نصاری از تو راضی نخواهند شد تا (بطور کامل تسلیم خواسته‏ های آنها شوی و) از آئین (تحریف یافته) آنان پیروی کنی بگو هدایت تنها هدایت الهی است، و اگر از هوی و هوسهای آنها پیروی کنی، بعد از آنکه آگاه شدهای هیچ سرپرست و یاوری از ناحیه خدا برای تو نخواهد بود.

ترکی

( ای پیامبر) یهود و نئه ده مسیحی سنَّن راضی اولمیئه جک لر تا اولارئین میلّئه تین نن ( دین لرین نن کی چؤئیریب لر) تبعیّت ( پیروی) ائلیه سن ( اولارا) ده : دوزدندی کی آللاهین هدایتی همان ( دوز) هدایت دی و اَیئم ( ای پیامبر) اولارین ائیسته دیئک لرین نن (اطاعت و) تبعیّت ائلیه سن بونّان سورا کی سنه علم ( قرآنی) گئلیب اوندا سنه آلله دان یولداش و نه ده کؤمئک اؤلمیاجاق.

توضیحات

بوردا و قرآن کریم دَه چوخلی یئررَر ده او وخ کی آلله پیامبری خطاب ائلیب دوزدندی کی پیامبره بویورور امّـآ منظور بؤدی کی مؤسلمان لار إشئیده له و اولارآ عمل ائلیه له.

   

 قرآن

#بقره_آیه121

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه 121 :

الَّذِینَ آتَیْنَاهُمُ الْکِتَابَ یَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَئِکَ یُؤْمِنُونَ بِهِ وَمَنْ یَکْفُرْ بِهِ فَأُولَئِکَ هُمُ الْخَاسِرُونَ

فارسی

کسانی که کتاب آسمانی به آنان عطا کرده ایم، آن را به طوری که شایسته آن است قرائت می کنند [و آن قرائت نمودن با تدبر و به قصد عمل است] اهل ایمان به آن [کتاب] هستند و کسانی که به آن کفر می ورزند فقط آنان زیانکارند.

ترکی

اؤ کس لره کی کتاب ( إلاهی) وئرمیشیق اُنی اؤخیللار اوجؤر کی اُنون اؤخیماقی نین حقین ( دقّـت ، تفکور و عمل ائله مئی نین) یئرینه یئتیریل لر اولاردی لار کی اؤ کتابی ( إلاهی یه ) ایمان وار لارئیدی و هر کس ده او کئتابا کؤفر ائلیه پس اؤلار همون زیانکار لار دیلار.

   

 قرآن

#بقره_آیه122

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه 122 :

یَا بَنِی إِسْرَائِیلَ اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتِی أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ وَأَنِّی فَضَّلْتُکُمْ عَلَى الْعَالَمِینَ

فارسی

اى بنى‏اسرائیل نعمتم را که بر شما ارزانى داشتم و اینکه شما را بر جهانیان [هم زمانتان‏] برترى بخشیدم، یاد کنید

ترکی

ای بنی اسرائیل منیم نعمت ئیمی یادوزا گئتیرون، هَمن نعمتی کی سوزا وردئیم و دوزدی کی من سوزی تمام عالم لره ( أوز زمان ئوز دا) فضیلت ( اوجالئیق) وردئیم.

   

 قرآن

#بقره_آیه123

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه 123 :

وَاتَّقُوا یَوْمًا لَا تَجْزِی نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَیْئًا وَلَا یُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنْفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ یُنْصَرُونَ

فارسی

از روزی بترسید که هیچکس به جای دیگری جزا نمی‏بیند و هیچگونه عوضی از او قبول نمی‏گردد و شفاعت، او را سود نمی‏دهد و (از هیچ ناحیه) یاری نمی‏شوند.

ترکی

و قورخون اؤ گؤنَّن کی هئچ کسی بیر کسین یئرینه بیر ذرّه جزا وئرمئزده و ( او گؤنده گؤناه لارین پاک اؤلماقینا) هئچ شئی اونّان عوضی نئه قبول اؤلماز ، و اونا هئچ شفاعت فایدآ ورئمز ( جهنّمی اولماقی حتمی دی) و نئه ده ( هئچ) کؤمئک اولارئچون أولماز.

   

 قرآن

#بقره_آیه124

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه 124 :

وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَامًا قَالَ وَمِنْ ذُرِّیَّتِی قَالَ لَا یَنَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ

فارسی

و [یاد کنید] هنگامی که ابراهیم را پروردگارش به اموری [دشوار و سخت] آزمایش کرد، پس او همه را به طور کامل به انجام رسانید، پروردگارش [به خاطر شایستگی ولیاقت او] فرمود: من تو را برای همه مردم پیشوا و امام قرار دادم. ابراهیم گفت: و از دودمانم [نیز پیشوایانی برگزین]. [پروردگار] فرمود: پیمان من [که امامت و پیشوایی است] به ستمکاران نمی رسد.

ترکی

و اؤ زمان کی ابراهیمی امتحانا چئکدی اونون آللاهی بیر سری کلماتینن ( چئتین ایشئلرینن ) پس او دا ( أوزی آق لیقینان ، مؤفّقیّتی نن هامی سین) قوتاردی ( اؤنّان سورا آلله اونا) ددی: دوزدندی کی من سنی مردوما « امام » قوئیدیم ( ابراهیم) ددی: و منیم نسلیم نن ده (امام اولاجاق لار) ؟ ( الله) بویوردی : منیم (بو إمامتیم ، بو عهدیم) ظالمیلره یئتیش مئیئه جئک.

   

 قرآن

#بقره_آیه125

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه125 :

وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَیْتَ مَثَابَةً لِلنَّاسِ وَأَمْنًا وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِیمَ مُصَلًّى وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِیمَ وَإِسْمَاعِیلَ أَنْ طَهِّرَا بَیْتِیَ لِلطَّائِفِینَ وَالْعَاکِفِینَ وَالرُّکَّعِ السُّجُودِ

فارسی

و [یاد کنید] هنگامی که ما این خانه [کعبه] را برای همه مردم محل گردهمایی و جای امن وامان قرار دادیم، و [فرمان دادیم:] از مقام ابراهیم جایگاهی برای نماز انتخاب کنید. و به ابراهیم و اسماعیل سفارش کردیم که خانه ام را برای طواف کنندگان و اعتکاف کنندگان و رکوع کنندگان وسجده گذاران [از هر آلودگی ظاهری و باطنی] پاکیزه کنید.

ترکی

و اؤ زمان کی بیتی (کعبه نی) قوردوق کی مردوم (اوردا) جمع أولآ لار ( عبادت ائلیه لر و اُرانی) امن ( و امان ) ائله دیق و ( ددیق: ) مقام ابراهیم نن أوزوزا مٌصلّا ( نمازقیلان یئر) توتون و ابراهیم و اسماعیل دان پیمان آلدیق کی منیم اؤوْئمی ( کعبه نی) طاهر ( پاکیزه ) ائلیون طواف ائلین لره ، اعتکاف ائلین لره (اؤردا قالان لارآ) و رکوعو سجود ائلین لره ( نماز قیلان لارآ).

توضیحات

آلله تبارک و تعالی بؤنا گؤره کی حضرت ابراهیم علیه السلامین آدیی یادلار دا قالآ و بیر نوعی اونین زحماتینن تشکور ائلیه کعبه مکرمّه ده اؤنوئچون بیر مقام قوروب « مقام ابراهیم» کی ائیندی ده تا قیامته جئک حاجی لار طواف دان سُرا مقام ابراهیمین دالین دا کعبیه طرف نماز قلیللار.

   

 قرآن

#بقره_آیه126

سوره ی مبارکه ی بقره ؛  آیه ی شریفه 126 :

وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِیمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا بَلَدًا آمِنًا وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ قَالَ وَمَنْ کَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِیلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ

فارسی

و [یاد کنید] آن گاه که ابراهیم گفت: پروردگارا! این [مکان] را شهری امن قرار ده و اهلش را آنان که به خدا و روز قیامت ایمان آورده اند از هر نوع میوه و محصول روزی بخش. خدا فرمود: [دعایت را درباره مؤمنان اجابت کردم، ولی] هر که کفر ورزد بهره اندکی به او خواهم داد، سپس او را به عذاب آتش می کشانم و آن بد بازگشت گاهی است.

ترکی

و اؤ زامان دا کی ابراهیم ددی: پروردیگارا !!! بو آبادینی ( مکّه نی) امن قرار وئر و روزی ائله محصولاتدان اونون اهلینه هر کئیمی کی اُلاردان آللاها و آخرت گؤنی نه ایمان گئتیره لر. ( الله بویوردی بو دوعوئون ائجابت اولدی ) و ددی: هر کس ده ( اورانین اهلینّن) کافرده اولسا اونی دا آزدان بهره مند ائلیه رَم اونّان سُرا او (جهنّم ) اوتین عذابینه چئکیلر و چوخ پیس یولدی.

   

پایلاش :
یکشنبه 25 اسفند 1398
بؤلوملر :